26. Shuara · ajete 133–136

سورة الشعراء
133

أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمٖ وَبَنِينَ

‘Emeddekum bi’en’amin we benine

Ju pajisi me mjete gjallërimi e me djem.

134

وَجَنَّٰتٖ وَعُيُونٍ

We xhennatin we ‘ujunin

Me kopshte e me burime uji.

135

إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ

‘Inni ‘ehafu ‘alejkum ‘adhabe jewmin ‘adhimin

Vërtet, unë i frikësohem dënimit, tuaj në një ditë të madhe.

136

قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ

Kalu sewa’un ‘alejna ‘ewe’adhte ‘em lem tekun minel-wa’idhine

Ata i thanë: "Për ne është krejt një, si na këshillove, si nuk na këshillove!"