26. Shuara · ajete 136–141

قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ

Kalu sewa’un ‘alejna ‘ewe’adhte ‘em lem tekun minel-wa’idhine

Ata i thanë: "Për ne është krejt një, si na këshillove, si nuk na këshillove!"

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ

‘In hadha ‘illa hulukul-’ewweline

Kjo (që na këshillon ti) nuk është tjetër vetëm se traditë (mitesh) e popujve të lashtë.

وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ

We ma nehnu bimu’adhdhebine

Se ne nuk kemi për t'u dënuar.

فَكَذَّبُوهُ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

Fekedhdhebuhu fe’ehleknahum ‘inne fi dhalike le’ajeten we ma kane ‘ektheruhum mu’uminine

Dhe ashtu ata e trajtuan atë (Hudin) gënjeshtar, e Ne atëherë i shkatërruam. Edhe ky është një fakt, po shumica e tyre nuk besuan.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

We ‘inne rebbeke lehuwel-’azizu er-Rehimu

Vërtet, Zoti yt është i plotfuqishëm, i mëshirshëm.

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Kedhdhebet themudul-murseline

Edhe kabilja Themud nuk i besoi të dërguarit.