26. Shuara · ajete 162–172

سورة الشعراء
162

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ

‘Inni lekum resulun ‘eminun

Unë jam i dërguari i juaj, jam i besueshëm!

163

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Fatteku Ellahe we ‘eti’uni

Pra, kini frikë (dënimin) All-llahun dhe më dëgjoni mua!

164

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

We ma ‘es’elukum ‘alejhi min ‘exhrin ‘in ‘exhrije ‘illa ‘ala rabbil-’alemine

Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shpërblim prej jush, shpërblimi im është te Zoti i botëve.

165

أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ

‘Ete’tune edh-dhukrane minel-’alemine

(Të mjerët ju) A shkoni pas meshkujve të kësaj bote.

166

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ

We tedherune ma haleka lekum rebbukum min ‘ezwaxhikum bel ‘entum kawmun ‘adune

E gratë tuaja i lini anash, të cilat Zoti juaj i krijoi për ju! Por ju jeni një popull që kalon çdo kufi!

167

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ

Kalu le’in lem tentehi ja lutu letekunenne minel-muhrexhine

Ata i thanë: "O Lut, nëse nuk pushon (nga kjo që na thua), me siguri do të jeshë i dëbuar prej nesh!"

168

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ

Kale ‘inni li’amelikum minel-kaline

Ai tha: "Unë jam kundër veprimit tuaj!"

169

رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ

Rebbi nexhxhini we ‘ehli mimma ja’melune

"Zoti im, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që bëjnë ata!"

170

فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

Fenexhxhejnahu we ‘ehlehu ‘exhma’ine

Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij,

171

إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ

‘Illa ‘axhuzæn fil-gabirine

Përpos një plake (gruas së tij) që mbeti me ata (në dënim).

172

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

Thumme demmernal-’aharine

E më pas i zhdukëm ata të tjerët.