26. Shuara · ajete 165–167

سورة الشعراء
165

أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ

‘Ete’tune edh-dhukrane minel-’alemine

(Të mjerët ju) A shkoni pas meshkujve të kësaj bote.

166

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ

We tedherune ma haleka lekum rebbukum min ‘ezwaxhikum bel ‘entum kawmun ‘adune

E gratë tuaja i lini anash, të cilat Zoti juaj i krijoi për ju! Por ju jeni një popull që kalon çdo kufi!

167

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ

Kalu le’in lem tentehi ja lutu letekunenne minel-muhrexhine

Ata i thanë: "O Lut, nëse nuk pushon (nga kjo që na thua), me siguri do të jeshë i dëbuar prej nesh!"