26. Shuara · ajete 17–21

أَنۡ أَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

‘En ‘ersil me’ana beni ‘isra’ile

"T'i lejosh beni israilët të vijnë me ne!"

قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدٗا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ

Kale ‘elem nurebbike fina welidæn we lebithte fina min ‘umurike sinine

Ai (faraoni) tha: "A nuk të rritëm ty si fëmijë në mesin tonë, ku i kalove disa vjet të jetës sate".

وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ

We fe’alte fa’letekel-leti fe’alte we ‘ente minel-kafirine

Dhe ti e bëre atë punën tënde që e bëre, pra ti je mohues (i të mirave që t'i bëmë).

قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذٗا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

Kale fe’altuha ‘idhæn we ‘ena mine ed-dallin

(Musai) Tha: "E bëra atë, atëherë kur isha i pavetëdijshëm".

فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمٗا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Feferertu minkum lemma hiftukum fewehebe li rabbi hukmæn we xhe’aleni minel-murseline

Andaj edhe ika prej jush kur u frikësova nga ju, e Zoti im më dhuroi urtësi dhe më bëri nga të dërguarit.