26. Shuara · ajete 199–206

فَقَرَأَهُۥ عَلَيۡهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤۡمِنِينَ

Fekare’ehu ‘alejhim ma kanu bihi mu’uminine

e ai t'ua lexonte atyre, ata nuk do t'i besonin atij.

كَذَٰلِكَ سَلَكۡنَٰهُ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ

Kedhalike seleknahu fi kulubil-muxhrimine

Dhe kështu, Ne ua futëm atë (dyshimin) në zemrat kriminelëve,

لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ

La ju’uminune bihi hetta jerewl-’adhabel-’elime

E ata nuk i besojnë atij (Kur'anit) derisa ta shohin dënimin e dhembshëm,

فَيَأۡتِيَهُم بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ

Feje’tijehum begteten we hum la jesh’urune

Dhe t'u vijë befas, duke mos e hetuar.

فَيَقُولُواْ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ

Fejekulu hel nehnu mundherune

E atëherë të thonë: "A thua do të na jepet afat?"

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ

‘Efebi’adhabina jesta’xhilune

E si ata kërkojnë shpejtimin e dënimit tonë (kur i thanë pejgamberit silleni dënimin).

أَفَرَءَيۡتَ إِن مَّتَّعۡنَٰهُمۡ سِنِينَ

‘Efere’ejte ‘in metta’nahum sinine

Po më thuaj se edhe nëse Ne u japim të jetojnë vite me radhë,

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ

Thumme xha’ehum ma kanu ju’adune

e pastaj t'u vijë atyre ajo me çka u tërhiqet vërejtja,