ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ
Thumme xha’ehum ma kanu ju’adune
e pastaj t'u vijë atyre ajo me çka u tërhiqet vërejtja,
26. Shuara · ajete 206–209
سورة الشعراءمَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ
Ma ‘egna ‘anhum ma kanu jumetta’une
çka do t'u vlejë atyre ajo jetë që gëzuan?
وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ
We ma ‘ehlekna min karjetin ‘illa leha mundhirune
Ne nuk kemi ndëshkuar asnjë fshat (vendbanim), e ai të mos ketë pasur pejgamber.
ذِكۡرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
Dhikra we ma kunna dhalimine
Që ju përkujtoji (përfundimin e punës së keqe). Ne nuk bëmë të padrejtë.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Kurani është fjalë e Zotit e komunikuar Muhamedit a.s. përmes Xhibrilit, i shprehur në gjuhën e pastër arabe, në mënyrë që ta kuptojnë më lehtë. Dijetarët e Beni Israilëve e kanë ditur, se do të jetë edhe një shpallje për pejgamberin e fundit, sepse përmendej në librat e mëparshëm. Po edhe sikur t’ia bënim të mundshme ndonjë joarabi,- thotë Zoti, - t’ua lexonte kufarëve mekas në gjuhën e pastër arabe, e të dukej mrekullia e atij njeriu dhe e Kuranit; ata nga kokëfortësia e tyre nuk do të besonin deri sa ta shihnin me sy dënimin nga Zoti. Atëherë do të kërkojnë t’u jepet afat e të besojnë, e harrojnë se vetë ata i thonin pejgamberit na sill atë dënim me të cilin po na kërcënohesh.
