26. Shuara · ajete 210–214

سورة الشعراء
210

وَمَا تَنَزَّلَتۡ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ

We ma tenezzelet bihi esh-shejatinu

Atë (Kur'anin) nuk e sollën djajt (si fallin falltorëve).

211

وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ

We ma jenbegi lehum we ma jesteti’une

Atyre as nuk u takon e as që kanë mundësi.

212

إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ

‘Innehum ‘ani es-sem’i lema’zulune

Pse ata janë të penguar edhe për ta dëgjuar!

213

فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ

Fela ted’u me’a Ellahi ‘ilehæn ‘ahare fetekune minel-mu’adhdhebine

Pra, përpos All-llahut, mos lut zot tjetër e të bëhesh prej të dënuarve.

214

وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ

We ‘endhir ‘ashiretekel-’ekrebine

Dhe tërhiqju vërejtjen farefisit tënd më të afërt.