26. Shuara · ajete 211–216

سورة الشعراء
211

وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ

We ma jenbegi lehum we ma jesteti’une

Atyre as nuk u takon e as që kanë mundësi.

212

إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ

‘Innehum ‘ani es-sem’i lema’zulune

Pse ata janë të penguar edhe për ta dëgjuar!

213

فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ

Fela ted’u me’a Ellahi ‘ilehæn ‘ahare fetekune minel-mu’adhdhebine

Pra, përpos All-llahut, mos lut zot tjetër e të bëhesh prej të dënuarve.

214

وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ

We ‘endhir ‘ashiretekel-’ekrebine

Dhe tërhiqju vërejtjen farefisit tënd më të afërt.

215

وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

We ehfid xhenaheke limeni ettebe’ake minel-mu’uminine

E të jeshë i butë ndaj besimtarëve që të pranuan ty.

216

فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ

Fe’in ‘asewke fekul ‘inni beri’un mimma ta’melune

E nëse ata (jobesimtarët) të kundërshtojnë, ti thuaj: "Unë jam i pastër nga ajo që punoni ju".