26. Shuara · ajete 211–223

سورة الشعراء
211

وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ

We ma jenbegi lehum we ma jesteti’une

Atyre as nuk u takon e as që kanë mundësi.

212

إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ

‘Innehum ‘ani es-sem’i lema’zulune

Pse ata janë të penguar edhe për ta dëgjuar!

213

فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ

Fela ted’u me’a Ellahi ‘ilehæn ‘ahare fetekune minel-mu’adhdhebine

Pra, përpos All-llahut, mos lut zot tjetër e të bëhesh prej të dënuarve.

214

وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ

We ‘endhir ‘ashiretekel-’ekrebine

Dhe tërhiqju vërejtjen farefisit tënd më të afërt.

215

وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

We ehfid xhenaheke limeni ettebe’ake minel-mu’uminine

E të jeshë i butë ndaj besimtarëve që të pranuan ty.

216

فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ

Fe’in ‘asewke fekul ‘inni beri’un mimma ta’melune

E nëse ata (jobesimtarët) të kundërshtojnë, ti thuaj: "Unë jam i pastër nga ajo që punoni ju".

217

وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ

We tewekkel ‘alel-’azizi er-Rehimi

Dhe mbështetu në të plotfuqishmin, mëshiruesin.

218

ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ

el-Ledhi jerake hine tekumu

I cili të sheh kur të ngrihesh në këmbë.

219

وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّٰجِدِينَ

We tekallubeke fi es-saxhidine

(E të sheh) Edhe lëvizjen tënde në mesin e atyre që falen.

220

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ

‘Innehu huwe es-semi’ul-’alimu

Në të vërtetë, Ai është dëgjuesi, i dijshmi.

221

هَلۡ أُنَبِّئُكُمۡ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ

Hel ‘unebbi’ukum ‘ala men tenezzelu esh-shejatinu

A t'ju tregoj unë se kujt i vijnë djajtë?

222

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٖ

Tenezzelu ‘ala kulli ‘effakin ‘ethimin

Ata i vijnë çdo gënjeshtari e mëkatari.

223

يُلۡقُونَ ٱلسَّمۡعَ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ

Julkune es-sem’a we ‘ektheruhum kadhibune

(U vijnë) Dhe hedhin dëgjimin, shumica e tyre gënjejnë.