26. Shuara · ajete 29–43

سورة الشعراء
29

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ

Kale le’ini ettehadhte ‘ilehæn gajri le’exh’alenneke minel-mesxhunine

(Faraoni) Tha: "Nëse ti beson zot tjetër pos meje, do të gjendesh në mesin e të burgosurve!"

30

قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءٖ مُّبِينٖ

Kale ‘ewelew xhi’tuke bishej’in mubinin

(Musai) Tha: "A edhe nëse të sjell ndonjë argument të qartë!"

31

قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

Kale fe’ti bihi ‘in kunte mine es-sadikine

Ai tha: "Sille pra, nëse thua të vërtetën?"

32

فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٞ مُّبِينٞ

Fe’elka ‘asahu fe’idha hije thu’banun mubinun

Atëherë, (Musai) e hodhi shkopin e vet, i cili u shndërrua në gjarpër të vërtetë.

33

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ

We neze’a jedehu fe’idha hije bejda’u lilnnadhirine

Nxori dorën prej xhepit, kur qe, ajo në sy të shikuesve flakëronte nga bardhësia.

34

قَالَ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٞ

Kale lilmele’i hewlehu ‘inne hadha lesahirun ‘alimun

(Faraoni) Parisë që e rrethonin, u tha: "Vërtet, ky qenka magjistar shumë i aftë!"

35

يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِۦ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ

Juridu ‘en juhrixhekum min ‘erdikum bisihrihi femadha te’murune

"Që me magjinë e vet dëshiron t'ju dëbojë nga toka juaj, e ç'më propozoni mua?"

36

قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ

Kalu ‘erxhihi we ‘ehahu we eb’ath fil-meda’ini hashirine

(Paria tha) Shtyje atë dhe vëllain e tij (çështjen e tyre) për më vonë, e ti dërgo nëpër qytete tubues.

37

يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٖ

Je’tuke bikulli sehharin ‘alimin

Që t'i sjellin të gjithë magjistarët e dijshëm këtu.

38

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ

Fexhumi’a es-seheretu limikati jewmin ma’lumin

Dhe, magjistarët u tubuan në kohën e ditës së caktuar.

39

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ

We kile lilnnasi hel ‘entum muxhtemi’une

Edhe popullit iu tha: "Ejani e tubohuni,"

40

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

Le’allena nettebi’u es-seherete ‘in kanu humul-galibine

"Ashtu që t'i përkrahim magjistarët, nëse ata triumfojnë".

41

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

Felemma xha’e es-seheretu kalu lifir’awne ‘e’inne lena le’exhræn ‘in kunna nehnul-galibine

E kur erdhën magjistarët i thanë faraonit: "A do të ketë shpërblim për ne, nëse dalim ngadhënjimtarë?"

42

قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذٗا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ

Kale ne’am we ‘innekum ‘idhæn leminel-mukarrebine

Ai tha: "Po, bile ju atëherë do të jeni prej më të afërmve!"

43

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ

Kale lehum musa ‘elku ma ‘entum mulkune

Musai atyre u tha: "Hidheni atë që keni për ta hedhur!"