26. Shuara · ajete 4–12

سورة الشعراء
4

إِن نَّشَأۡ نُنَزِّلۡ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةٗ فَظَلَّتۡ أَعۡنَٰقُهُمۡ لَهَا خَٰضِعِينَ

‘In neshe’ nunezzil ‘alejhim mine es-sema’i ‘ajeten fedhellet ‘a’nakuhum leha hadi’ine

Sikur të duam Ne, do të zbritnim një argument (mrekulli) nga qielli mbi ata, e në qafat e tyre do t'i rrinin përulur atij.

5

وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرٖ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ مُحۡدَثٍ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهُ مُعۡرِضِينَ

We ma je’tihim min dhikrin mine er-Rehmani muhdethin ‘illa kanu ‘anhu mu’ridine

Atyre nuk u vjen asnjë këshillë e re nga Mëshiruesi, e që ata mos t'ia kthejnë shpinën.

6

فَقَدۡ كَذَّبُواْ فَسَيَأۡتِيهِمۡ أَنۢبَٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ

Fekad kedhdhebu feseje’tihim ‘enba’u ma kanu bihi jestehzi’un

Vërtet, ata përgënjeshtruan, por atyre do t'u vijë kobi i asaj me të cilën talleshin.

7

أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَمۡ أَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجٖ كَرِيمٍ

‘Ewelem jerew ‘ilal-’erdi kem ‘enbetna fiha min kulli zewxhin kerimin

A nuk e shikuan ata tokën se sa shumë lloje bimësh të dobishme bëmë të mbijnë në të?

8

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

‘Inne fi dhalike le’ajeten we ma kane ‘ektheruhum mu’uminine

Vërtet, në këto ka fakte (të forta), por megjithatë, shumica e tyre nuk qenë besimtarë.

9

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

We ‘inne rebbeke lehuwel-’azizu er-Rehimu

E s'ka dyshim se Zoti yt është Ai i Gjithëfuqishmi (t'i ndëshkojë) po edhe i Mëshirshmi.

10

وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ

We ‘idh nada rebbuke musa ‘eni e’til-kawme edh-dhalimine

(Përkujto) Kur Zoti yt e thirri Musain: "Të shkosh tek ai popull zullumqar!"

11

قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ

Kawme fir’awne ‘ela jettekune

Populli i faraonit, a nuk janë duke u frikësuar (dënimit)?

12

قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ

Kale rabbi ‘inni ‘ehafu ‘en jukedhdhibuni

Ai (Musai) tha: "Zoti im, kam frikë se do të më trajtojnë si gënjeshtar".