26. Shuara · ajete 53–63

فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ

Fe’ersele fir’awnu fil-meda’ini hashirine

E faraoni dërgoi nëpër qytete për të tubuar njerëz,

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةٞ قَلِيلُونَ

‘Inne ha’uula’ leshirdhimetun kalilune

(Duke u thënë se) Ata janë një grup i vogël (të cilët ikën me Musain).

وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ

We ‘innehum lena lega’idhune

Dhe se me të vërtetë ata na kanë zemëruar (dhe ikën pa lejen tonë).

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ

We ‘inna lexhemi’un hadhirune

E me të vërtetë, ne duhet të jemi syçelë.

فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ

Fe’ehrexhnahum min xhennatin we ‘ujunin

Dhe Ne (u mbushëm mendjen e) i nxorëm prej kopshteve e burimeve,

وَكُنُوزٖ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ

We kunuzin we mekamin kerimin

prej pasurisë në depo dhe prej vendbanimeve të bukura.

كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

Kedhalike we ‘ewrethnaha beni ‘isra’ile

Ja ashtu, Ne ua bëmë atë trashëgim beni israilëve.

فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ

Fe’etba’uhum mushrikine

E ata (të faraonit) i arritën (beni israilët) në kohën e lindjes së diellit.

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ

Felemma tera’al-xhem’ani kale ‘eshabu musa ‘inna lemudrekune

Dhe kur u panë dy grupet, shokët e Musait thanë: "Me siguri na zunë!"

قَالَ كـَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

Kale kella ‘inne ma’ije rabbi sejehdini

Ai (Musai) tha: "Kurrsesi, me mua është Zoti im, Ai do të më udhëzojë".

فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقٖ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ

Fe’ewhejna ‘ila musa ‘eni edrib bi’asakel-behre fanfeleka fekane kullu firkin kalttewdil-’adhimi

Ndërsa Ne Musait i thamë: "Me shkopin tënd bjeri detit". Deti u nda dhe çdo pjesë u bë si kodër e madhe.