26. Shuara · ajete 59–65

كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

Kedhalike we ‘ewrethnaha beni ‘isra’ile

Ja ashtu, Ne ua bëmë atë trashëgim beni israilëve.

فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ

Fe’etba’uhum mushrikine

E ata (të faraonit) i arritën (beni israilët) në kohën e lindjes së diellit.

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ

Felemma tera’al-xhem’ani kale ‘eshabu musa ‘inna lemudrekune

Dhe kur u panë dy grupet, shokët e Musait thanë: "Me siguri na zunë!"

قَالَ كـَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

Kale kella ‘inne ma’ije rabbi sejehdini

Ai (Musai) tha: "Kurrsesi, me mua është Zoti im, Ai do të më udhëzojë".

فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقٖ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ

Fe’ewhejna ‘ila musa ‘eni edrib bi’asakel-behre fanfeleka fekane kullu firkin kalttewdil-’adhimi

Ndërsa Ne Musait i thamë: "Me shkopin tënd bjeri detit". Deti u nda dhe çdo pjesë u bë si kodër e madhe.

وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ

We ‘ezlefna themmel-’aharine

E Ne i afruam atje të tjerët (ata të faraonit).

وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

We ‘enxhejna musa we men me’ahu ‘exhma’ine

Dhe Ne e shpëtuam Musain dhe të gjithë ata që ishin me të.