26. Shuara · ajete 88–100

يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالٞ وَلَا بَنُونَ

Jewme la jenfa’u malun we la benune

Ditën kur nuk bën dobi as malli, as fëmijët.

إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبٖ سَلِيمٖ

‘Illa men ‘eta Ellahe bikalbin selimin

(bën dobi) Vetëm kush i paraqitet Zotit me zemër të shëndoshë.

وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ

We ‘uzlifetil-xhennetu lilmuttekine

E xhenneti u afrohet atyre që ishin të devotshëm.

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ

We burrizetil-xhehimu lilgawine

Ndërsa xhehennemi u dëftohet atyre që ishin të humbur.

وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ

We kile lehum ‘ejne ma kuntum ta’budune

Dhe atyre u thuhet: "Ku janë ata që i adhuronit ju",

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ

Min duni Ellahi hel jensurunekum ‘ew jentesirune

Pos All-llahut? Ata, a mund t'ju ndihmojnë juve o vetes?

فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ

Fekubkibu fiha hum wel-gawune

E ata (idhujt) dhe adhuruesit e tyre, njëri mbi tjetrin hidhen në të,

وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ

We xhunudu ‘iblise ‘exhma’une

Dhe të gjithë ushtria (ithtarët) e djallit.

قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ

Kalu we hum fiha jehtesimune

E duke u grindur mes vete në të, ata thonë:

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ

te-Ellahi ‘in kunna lefi delalin mubinin

"Pasha All-llahun, njëmend ne kemi qenë krejtësisht të humbur",

إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

‘Idh nusewwikum birebbil-’alemine

Kur juve (idhuj) u kemi barazuar me Zotin e botëve.

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ

We ma ‘edellena ‘illal-muxhrimune

Neve nuk na humbi kush tjetër vetëm se kriminelët (prijësit).

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ

Fema lena min shafi’ine

E tash për ne nuk ka ndonjë ndihmës (ndërmjetësues).