26. Shuara · ajete 93–103

سورة الشعراء
93

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ

Min duni Ellahi hel jensurunekum ‘ew jentesirune

Pos All-llahut? Ata, a mund t'ju ndihmojnë juve o vetes?

94

فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ

Fekubkibu fiha hum wel-gawune

E ata (idhujt) dhe adhuruesit e tyre, njëri mbi tjetrin hidhen në të,

95

وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ

We xhunudu ‘iblise ‘exhma’une

Dhe të gjithë ushtria (ithtarët) e djallit.

96

قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ

Kalu we hum fiha jehtesimune

E duke u grindur mes vete në të, ata thonë:

97

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ

te-Ellahi ‘in kunna lefi delalin mubinin

"Pasha All-llahun, njëmend ne kemi qenë krejtësisht të humbur",

98

إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

‘Idh nusewwikum birebbil-’alemine

Kur juve (idhuj) u kemi barazuar me Zotin e botëve.

99

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ

We ma ‘edellena ‘illal-muxhrimune

Neve nuk na humbi kush tjetër vetëm se kriminelët (prijësit).

100

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ

Fema lena min shafi’ine

E tash për ne nuk ka ndonjë ndihmës (ndërmjetësues).

101

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٖ

We la sedikin hemimin

Nuk ka as ndonjë mik të sinqertë.

102

فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةٗ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Felew ‘enne lena kerreten fenekune minel-mu’uminine

E sikur të mund të kthehemi (në Dunja) edhe një herë, do të bëheshim besimtarë.

103

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

‘Inne fi dhalike le’ajeten we ma kane ‘ektheruhum mu’uminine

Në këtë (që u përmend) ka argumente të bindshme, po shumica e tyre nuk besuan.