26. Shuara · ajete 93–99

سورة الشعراء
93

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ

Min duni Ellahi hel jensurunekum ‘ew jentesirune

Pos All-llahut? Ata, a mund t'ju ndihmojnë juve o vetes?

94

فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ

Fekubkibu fiha hum wel-gawune

E ata (idhujt) dhe adhuruesit e tyre, njëri mbi tjetrin hidhen në të,

95

وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ

We xhunudu ‘iblise ‘exhma’une

Dhe të gjithë ushtria (ithtarët) e djallit.

96

قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ

Kalu we hum fiha jehtesimune

E duke u grindur mes vete në të, ata thonë:

97

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ

te-Ellahi ‘in kunna lefi delalin mubinin

"Pasha All-llahun, njëmend ne kemi qenë krejtësisht të humbur",

98

إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

‘Idh nusewwikum birebbil-’alemine

Kur juve (idhuj) u kemi barazuar me Zotin e botëve.

99

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ

We ma ‘edellena ‘illal-muxhrimune

Neve nuk na humbi kush tjetër vetëm se kriminelët (prijësit).