37. Safat · ajete 100–111

سورة الصّافّات
100

رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

Rebbi heb li mine es-salihine

Zoti im, më dhuro mua (një fëmijë) prej të mirëve!

101

فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٖ

Febeshshernahu bigulamin helimin

Ne e gëzuam atë me një djalë që do të jetë i butë (i sjellshëm).

102

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ

Felemma belega me’ahu es-sa’je kale ja bunejje ‘inni ‘era fil-menami ‘enni ‘edhbehuke fandhur madha tera kale ja ‘ebeti ef’al ma tu’umeru setexhiduni ‘in sha’el-lahu mine es-sabirine

Dhe kur arriti ai (djali) që së bashku me të (me Ibrahimin) të angazhohet në punë, ai (Ibrahimi) tha: "O djali im, unë kam parë (jam urdhëruar) në ëndërr të të pres ty. Shiko pra, çka mendon ti?" Ai tha: "O babai im, punoje atë që urdhërohesh, e ti do të më gjesh mua, nëse do All-llahu, prej të durueshmëve!"

103

فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ

Felemma ‘eslema we tellehu lilxhebini

E kur ata të dy iu dorëzuan urdhrit të Zotit dhe e përmbysi atë në fytyrë (në ballë).

104

وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ

We nadejnahu ‘en ja ‘ibrahimu

Ne e thirrëm atë: "O Ibrahim!"

105

قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Kad seddekte er-ru’uja ‘inna kedhalike nexhzil-muhsinine

Ti tashmë e zbatove ëndrrën! Ne kështu i shpërblejmë të mirët!

106

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ

‘Inne hadha lehuwel-bela’ul-mubinu

Vërtet, kjo ishte sprovë e qartë.

107

وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمٖ

We fedejnahu bidhibhin ‘adhimin

Ne e shpaguam atë me një të therur (kurban) të rëndësishëm.

108

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

We terekna ‘alejhi fil-’ahirine

Dhe ndaj tij Ne lamë përkujtim të mirë ndër popujt e ardhshëm.

109

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ

Selamun ‘ala ‘ibrahime

Selam (shpëtim e paqe) pastë Ibrahimi!

110

كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Kedhalike nexhzil-muhsinine

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

111

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

‘Innehu min ‘ibadinal-mu’uminine

Vërtet, ai ishte nga robërit Tanë besimtarë.