37. Safat · ajete 103–106

فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ

Felemma ‘eslema we tellehu lilxhebini

E kur ata të dy iu dorëzuan urdhrit të Zotit dhe e përmbysi atë në fytyrë (në ballë).

وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ

We nadejnahu ‘en ja ‘ibrahimu

Ne e thirrëm atë: "O Ibrahim!"

قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Kad seddekte er-ru’uja ‘inna kedhalike nexhzil-muhsinine

Ti tashmë e zbatove ëndrrën! Ne kështu i shpërblejmë të mirët!

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ

‘Inne hadha lehuwel-bela’ul-mubinu

Vërtet, kjo ishte sprovë e qartë.