37. Safat · ajete 104–112

وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ

We nadejnahu ‘en ja ‘ibrahimu

Ne e thirrëm atë: "O Ibrahim!"

قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Kad seddekte er-ru’uja ‘inna kedhalike nexhzil-muhsinine

Ti tashmë e zbatove ëndrrën! Ne kështu i shpërblejmë të mirët!

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ

‘Inne hadha lehuwel-bela’ul-mubinu

Vërtet, kjo ishte sprovë e qartë.

وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمٖ

We fedejnahu bidhibhin ‘adhimin

Ne e shpaguam atë me një të therur (kurban) të rëndësishëm.

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

We terekna ‘alejhi fil-’ahirine

Dhe ndaj tij Ne lamë përkujtim të mirë ndër popujt e ardhshëm.

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ

Selamun ‘ala ‘ibrahime

Selam (shpëtim e paqe) pastë Ibrahimi!

كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Kedhalike nexhzil-muhsinine

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

‘Innehu min ‘ibadinal-mu’uminine

Vërtet, ai ishte nga robërit Tanë besimtarë.

وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيّٗا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

We beshshernahu bi’ishaka nebijæn mine es-salihine

Dhe Ne e gëzuam atë me (një djalë tjetër) Is'hakun, pejgamber prej të mirëve.