وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيّٗا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
We beshshernahu bi’ishaka nebijæn mine es-salihine
Dhe Ne e gëzuam atë me (një djalë tjetër) Is'hakun, pejgamber prej të mirëve.
37. Safat · ajete 112–126
سورة الصّافّاتوَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنٞ وَظَالِمٞ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينٞ
We barekna ‘alejhi we ‘ala ‘ishaka we min dhurrijetihima muhsinun we dhalimun linefsihi mubinun
Dhe Ne i dhuruan bekim atij dhe Is'hakut e prej pasardhësve të atyre dyve do të ketë punëmirë e të ndershëm, e edhe dëmtues të hapët të vetvetes.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Rreth veprës dhe jetës së Ibrahimit janë dhënë shpjegime edhe në sure të tjera të Kuranit, por në çdo rrëfim për të, si dhe për pejgamberët e tjerë ka diçka, që nuk është thënë në rrëfimin tjetër, prandaj edhe pse duket si përsëritje, në realitet nuk është ashtu. Këtu përmendet rasti kur Ibrahimi i shikon yjet, dhe thotë se ishte i sëmurë, prandaj nuk shkoi me ta në kremte, e kishte vendosur të mbetet vetë dhe t’i thyej idhujt. Thuhet se ishin shtatëdhjetë e dy statuja të stolive të ndryshme, madje edhe të arit. Populli vinte e vendoste para statujave lloje të ndryshme ushqimesh, si flijim në mënyrë që atyre t’iu shtohet bereqeti, prandaj ai iu thoshte atyre: “pse s’po hani?” Me një sopatë që kishte me vete Ibrahimi i theu ato dhe kur i pa ashtu të thyera populli gati u çmend. Ata vendosin ta djegin, por Zoti e shpëton. Pasi largohet prej atij populli, e lut Zotin t’i falë ndonjë fëmijë e Ai i fal Ismailin. Për fëmijën që do t’i lindet Zoti e gëzon me tri përgëzime: do të jetë djalë, do të arrijë moshën për të qenë i vetëdijshëm në sjellje dhe do të jetë i dëgjueshëm. Kur arrin Ismaili t’i bashkohet në punë babait të vet Ai frymëzohet prej Zotit, se duhej të therte djalin. Ibrahimi i tregon ëndrrën, por kërkon edhe mendimin e djalit, ashtu që puna t’i vijë më lehtë. Vërtet, djalë i dëgjueshëm, i mbështetur, se do t’i japë durim Allahut, babait të vet i tha zbatoje urdhrin e Zotit. Ibrahimi i dashuri i Zotit, mbeti përkujtim i dalluar ndër të gjithë njerëzit, prandaj të gjithë e nderojnë, e lavdërojnë dhe i shprehin mirënjohje. Pas një farë kohe i fal Zoti edhe një djalë, Is-hakun, prej gruas Sarës, e nëna e Ismailit e kishte emrin Haxhere. Këtu jepet shenjë, se prej pasardhësve të tij do të ketë njerëz shumë të mirë, por edhe të këqij, e ky është një fakt se prej të mirit lindet edhe i keqi, por kjo nuk është e metë as turp për të mirin.
وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
We lekad menenna ‘ala musa we harune
Pasha madhërinë Tonë, Ne u dhamë të mira Musait e Harunit.
وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
We nexhxhejnahuma we kawmehuma minel-kerbil-’adhimi
I shpëtuam ata dhe popullin e tyre prej një mjerimi të madh.
وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ
We nesernahum fekanu humul-galibine
Ne u ndihmuam atyre dhe ata ngadhënjyen.
وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ
We ‘atejnahumal-kitabel-mustebine
Atyre dyve ua dhamë librin e përsosur e të qartë.
وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ
We hedejnahuma es-siratel-mustekime
Dhe të dy ata i udhëzuam rrugës së drejtë.
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
We terekna ‘alejhima fil-’ahirine
Përkujtim të këndshëm ndaj të dyve kemi lënë në popujt e mëvonshëm.
سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
Selamun ‘ala musa we harune
"(Përkujtimin) "Selamun" - qofshin të mëshiruar Musai dhe Haruni.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
‘Inna kedhalike nexhzil-muhsinine
Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.
إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
‘Innehuma min ‘ibadinal-mu’uminine
Vërtet, ata të dy ishin besimtarë nga robërit Tanë.
وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
We ‘inne ‘iljase leminel-murseline
Edhe Iljasi ishte prej të dërguarve Tanë.
إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ
‘Idh kale likawmihi ‘ela tettekune
Kur ai, popullit të vet i tha: "A nuk jeni kah frikësoheni?"
أَتَدۡعُونَ بَعۡلٗا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ
‘Eted’une ba’læn we tedherune ‘ehsenel-halikine
"A e adhuroni "Ba'ël-in" (emër i një statuje) e braktisni adhurimin ndaj më të mirit që është Krijues?"
ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ
Ellahe rebbekum we rebbe ‘aba’ikumul-’ewweline
"All-llahun, Zotin tuaj e të prindërve tuaj të hershëm!!"
