37. Safat · ajete 114–118

وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

We lekad menenna ‘ala musa we harune

Pasha madhërinë Tonë, Ne u dhamë të mira Musait e Harunit.

وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

We nexhxhejnahuma we kawmehuma minel-kerbil-’adhimi

I shpëtuam ata dhe popullin e tyre prej një mjerimi të madh.

وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

We nesernahum fekanu humul-galibine

Ne u ndihmuam atyre dhe ata ngadhënjyen.

وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ

We ‘atejnahumal-kitabel-mustebine

Atyre dyve ua dhamë librin e përsosur e të qartë.

وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ

We hedejnahuma es-siratel-mustekime

Dhe të dy ata i udhëzuam rrugës së drejtë.