37. Safat · ajete 122–126

سورة الصافات
122

إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

‘Innehuma min ‘ibadinal-mu’uminine

Vërtet, ata të dy ishin besimtarë nga robërit Tanë.

123

وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

We ‘inne ‘iljase leminel-murseline

Edhe Iljasi ishte prej të dërguarve Tanë.

124

إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ

‘Idh kale likawmihi ‘ela tettekune

Kur ai, popullit të vet i tha: "A nuk jeni kah frikësoheni?"

125

أَتَدۡعُونَ بَعۡلٗا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ

‘Eted’une ba’læn we tedherune ‘ehsenel-halikine

"A e adhuroni "Ba'ël-in" (emër i një statuje) e braktisni adhurimin ndaj më të mirit që është Krijues?"

126

ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

Ellahe rebbekum we rebbe ‘aba’ikumul-’ewweline

"All-llahun, Zotin tuaj e të prindërve tuaj të hershëm!!"