37. Safat · ajete 124–135

سورة الصّافّات
124

إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ

‘Idh kale likawmihi ‘ela tettekune

Kur ai, popullit të vet i tha: "A nuk jeni kah frikësoheni?"

125

أَتَدۡعُونَ بَعۡلٗا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ

‘Eted’une ba’læn we tedherune ‘ehsenel-halikine

"A e adhuroni "Ba'ël-in" (emër i një statuje) e braktisni adhurimin ndaj më të mirit që është Krijues?"

126

ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

Ellahe rebbekum we rebbe ‘aba’ikumul-’ewweline

"All-llahun, Zotin tuaj e të prindërve tuaj të hershëm!!"

127

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ

Fekedhdhebuhu fe’innehum lemuhderune

Ata e përgënjeshtruan, andaj ata medoemos janë të sjellë në xhehennem.

128

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

‘Illa ‘ibadel-lahil-muhlesine

Me përjashtim të robërve besnikë ndaj All-llahut.

129

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

We terekna ‘alejhi fil-’ahirine

Edhe ndaj tij kemi lënë përkujtim të mirë në të ardhshmit.

130

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ

Selamun ‘ala ‘il ja -sin

"Selamun" - qoftë i mëshiruar Iljasi (ose edhe besimtarët e Iljasit).

131

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

‘Inna kedhalike nexhzil-muhsinine

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

132

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

‘Innehu min ‘ibadinal-mu’uminine

S'ka dyshim, ai ishte besimtar nga robërit Tanë.

133

وَإِنَّ لُوطٗا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

We ‘inne lutæn leminel-murseline

Edhe Luti, pa mëdyshje ishte prej të dërguarve Tanë.

134

إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

‘Idh nexhxhejnahu we ‘ehlehu ‘exhma’ine

Kur Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij bashkë.

135

إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ

‘Illa ‘axhuzæn fil-gabirine

Përveç një plake (grua e tij) që mbeti me të dënuarit.