37. Safat · ajete 129–143

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

We terekna ‘alejhi fil-’ahirine

Edhe ndaj tij kemi lënë përkujtim të mirë në të ardhshmit.

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ

Selamun ‘ala ‘il ja -sin

"Selamun" - qoftë i mëshiruar Iljasi (ose edhe besimtarët e Iljasit).

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

‘Inna kedhalike nexhzil-muhsinine

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

‘Innehu min ‘ibadinal-mu’uminine

S'ka dyshim, ai ishte besimtar nga robërit Tanë.

وَإِنَّ لُوطٗا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

We ‘inne lutæn leminel-murseline

Edhe Luti, pa mëdyshje ishte prej të dërguarve Tanë.

إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

‘Idh nexhxhejnahu we ‘ehlehu ‘exhma’ine

Kur Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij bashkë.

إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ

‘Illa ‘axhuzæn fil-gabirine

Përveç një plake (grua e tij) që mbeti me të dënuarit.

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

Thumme demmernal-’aharine

Pastaj të tjerët i rrënuam.

وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ

We ‘innekum letemurrune ‘alejhim musbihine

E ju (mekas) me siguri kaloni atypari në mëngjes (ditën)

وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ

We bil-lejli ‘efela ta’kilune

e në mbrëmje (natën). Pra, a nuk mblidhni mend?

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

We ‘inne junis leminel-murseline

Edhe Junusi ishte një nga të dërguarit Tanë.

إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

‘Idh ‘ebeka ‘ilal-fulkil-meshhuni

Kur iku te anija që ishte e mbushur plot (udhëtarë).

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ

Fesaheme fekane minel-mudhedine

E ai mori pjesë në short, po humbi (i ra shorti atij).

فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٞ

Faltekamehul-hutu we huwe mulimun

Dhe atë e kafshoi (e gëlltiti) peshku, zatën ai ishte që e meritoi qortimin.

فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ

Felewla ‘ennehu kane minel-musebbihine

E sikur të mos ishte ajo që ai kishte qenë prej atyre që shumë e përmendin Zotin.