37. Safat · ajete 133–145

وَإِنَّ لُوطٗا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

We ‘inne lutæn leminel-murseline

Edhe Luti, pa mëdyshje ishte prej të dërguarve Tanë.

إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

‘Idh nexhxhejnahu we ‘ehlehu ‘exhma’ine

Kur Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij bashkë.

إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ

‘Illa ‘axhuzæn fil-gabirine

Përveç një plake (grua e tij) që mbeti me të dënuarit.

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

Thumme demmernal-’aharine

Pastaj të tjerët i rrënuam.

وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ

We ‘innekum letemurrune ‘alejhim musbihine

E ju (mekas) me siguri kaloni atypari në mëngjes (ditën)

وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ

We bil-lejli ‘efela ta’kilune

e në mbrëmje (natën). Pra, a nuk mblidhni mend?

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

We ‘inne junis leminel-murseline

Edhe Junusi ishte një nga të dërguarit Tanë.

إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

‘Idh ‘ebeka ‘ilal-fulkil-meshhuni

Kur iku te anija që ishte e mbushur plot (udhëtarë).

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ

Fesaheme fekane minel-mudhedine

E ai mori pjesë në short, po humbi (i ra shorti atij).

فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٞ

Faltekamehul-hutu we huwe mulimun

Dhe atë e kafshoi (e gëlltiti) peshku, zatën ai ishte që e meritoi qortimin.

فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ

Felewla ‘ennehu kane minel-musebbihine

E sikur të mos ishte ajo që ai kishte qenë prej atyre që shumë e përmendin Zotin.

لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ

Lelebithe fi betnihi ‘ila jewmi jub’athune

Ai do të mbetej në barkun e tij deri në ditën e ringjalljes.

۞ فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٞ

Fenebedhnahu bil-’ara’i we huwe sekimun

E Ne e hodhëm në një tokë pa bimë (shkretëtirë), ndërsa ai ishte i sëmurë.