37. Safat · ajete 137–141

سورة الصافات
137

وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ

We ‘innekum letemurrune ‘alejhim musbihine

E ju (mekas) me siguri kaloni atypari në mëngjes (ditën)

138

وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ

We bil-lejli ‘efela ta’kilune

e në mbrëmje (natën). Pra, a nuk mblidhni mend?

139

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

We ‘inne junis leminel-murseline

Edhe Junusi ishte një nga të dërguarit Tanë.

140

إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

‘Idh ‘ebeka ‘ilal-fulkil-meshhuni

Kur iku te anija që ishte e mbushur plot (udhëtarë).

141

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ

Fesaheme fekane minel-mudhedine

E ai mori pjesë në short, po humbi (i ra shorti atij).