37. Safat · ajete 140–143

إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

‘Idh ‘ebeka ‘ilal-fulkil-meshhuni

Kur iku te anija që ishte e mbushur plot (udhëtarë).

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ

Fesaheme fekane minel-mudhedine

E ai mori pjesë në short, po humbi (i ra shorti atij).

فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٞ

Faltekamehul-hutu we huwe mulimun

Dhe atë e kafshoi (e gëlltiti) peshku, zatën ai ishte që e meritoi qortimin.

فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ

Felewla ‘ennehu kane minel-musebbihine

E sikur të mos ishte ajo që ai kishte qenë prej atyre që shumë e përmendin Zotin.