37. Safat · ajete 140–146

إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

‘Idh ‘ebeka ‘ilal-fulkil-meshhuni

Kur iku te anija që ishte e mbushur plot (udhëtarë).

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ

Fesaheme fekane minel-mudhedine

E ai mori pjesë në short, po humbi (i ra shorti atij).

فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٞ

Faltekamehul-hutu we huwe mulimun

Dhe atë e kafshoi (e gëlltiti) peshku, zatën ai ishte që e meritoi qortimin.

فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ

Felewla ‘ennehu kane minel-musebbihine

E sikur të mos ishte ajo që ai kishte qenë prej atyre që shumë e përmendin Zotin.

لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ

Lelebithe fi betnihi ‘ila jewmi jub’athune

Ai do të mbetej në barkun e tij deri në ditën e ringjalljes.

۞ فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٞ

Fenebedhnahu bil-’ara’i we huwe sekimun

E Ne e hodhëm në një tokë pa bimë (shkretëtirë), ndërsa ai ishte i sëmurë.

وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةٗ مِّن يَقۡطِينٖ

We ‘enbetna ‘alejhi shexhereten min jektinin

Dhe Ne bëmë që për të të mbijë një bimë (t'i bëjë hije) nga kungulli.