37. Safat · ajete 144–147

لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ

Lelebithe fi betnihi ‘ila jewmi jub’athune

Ai do të mbetej në barkun e tij deri në ditën e ringjalljes.

۞ فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٞ

Fenebedhnahu bil-’ara’i we huwe sekimun

E Ne e hodhëm në një tokë pa bimë (shkretëtirë), ndërsa ai ishte i sëmurë.

وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةٗ مِّن يَقۡطِينٖ

We ‘enbetna ‘alejhi shexhereten min jektinin

Dhe Ne bëmë që për të të mbijë një bimë (t'i bëjë hije) nga kungulli.

وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ

We ‘erselnahu ‘ila mia’eti ‘elfin ‘ew jezidune

Ne (pastaj) e dërguam atë te njëqind mijë e më shumë.