37. Safat · ajete 149–160

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ

Fasteftihim ‘elirebbikel-benatu we lehumul-benune

E ti (Muhammed) pyeti ata (idhujtarët): "A të Zotit tënd janë vajzat, kurse të tyre djemtë?"

أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثٗا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ

‘Em haleknal-mela’ikete ‘inathæn we hum shahidune

Apo, Ne i krijuam engjëjt femra, e ata ishin dëshmitarë (kur Ne i krijuam engjëjt femra)?!

أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ

‘Ela ‘innehum min ‘ifkihim lejekulune

Vini re se si ata nga trillimet e tyre thonë:

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ

Weledel-lahu we ‘innehum lekadhibune

"All-llahu ka lindë!" S'ka dyshim se ata janë gënjeshtarë (kur thonë se engjëjt janë bijat e Zotit).

أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ

‘Astefal-benati ‘alel-benine

A thua vajzat Ai i ka bërë më të zgjedhura se djemt?

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ

Ma lekum kejfe tehkumune

Po ç'keni ju kështu, si po gjykoni ashtu?

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

‘Efela tedhekkerun

A nuk jeni duke menduar?

أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنٞ مُّبِينٞ

‘Em lekum sultanun mubinun

A mos keni ju ndonjë argument të sigurt?

فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

Fe’tu bikitabikum ‘in kuntum sadikine

Silleni pra, librin tuaj, nëse është si thoni ju!

وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبٗاۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ

We xhe’alu bejnehu we bejnel-xhinneti nesebæn we lekad ‘alimetil-xhinnetu ‘innehum lemuhderune

Ata (idhujtarët) pohuan mes Tij e mes engjëjve (xhinëve) lidhmëri farefisnore, po xhinët e dinë se ata (idhujtarët) janë të hedhur në zjarr.

سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

Subhanel-lahi ‘amma jesifune

All-llahu është i pastër nga ajo çka i përshkruajnë.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

‘Illa ‘ibadel-lahil-muhlesine

Ata (engjëjt) janë vetëm robër të sinqertë të Zotit (ata nuk i përshkruajnë gjë).