37. Safat · ajete 155–167

سورة الصّافّات
155

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

‘Efela tedhekkerun

A nuk jeni duke menduar?

156

أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنٞ مُّبِينٞ

‘Em lekum sultanun mubinun

A mos keni ju ndonjë argument të sigurt?

157

فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

Fe’tu bikitabikum ‘in kuntum sadikine

Silleni pra, librin tuaj, nëse është si thoni ju!

158

وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبٗاۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ

We xhe’alu bejnehu we bejnel-xhinneti nesebæn we lekad ‘alimetil-xhinnetu ‘innehum lemuhderune

Ata (idhujtarët) pohuan mes Tij e mes engjëjve (xhinëve) lidhmëri farefisnore, po xhinët e dinë se ata (idhujtarët) janë të hedhur në zjarr.

159

سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

Subhanel-lahi ‘amma jesifune

All-llahu është i pastër nga ajo çka i përshkruajnë.

160

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

‘Illa ‘ibadel-lahil-muhlesine

Ata (engjëjt) janë vetëm robër të sinqertë të Zotit (ata nuk i përshkruajnë gjë).

161

فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ

Fe’innekum we ma ta’budune

E, as ju dhe as ata që i adhuroni,

162

مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ

Ma ‘entum ‘alejhi bifatinine

Nuk mund ta vini në sprovë askë ndaj Atij (besimit në Zotin),

163

إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ

‘Illa men huwe salil-xhehimi

Përveç atij që është i gjykuar për xhehennem.

164

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٞ مَّعۡلُومٞ

We ma minna ‘illa lehu mekamun ma’lumun

E, nuk ka prej nesh (grupit të engjëjve) që nuk e ka vendin (detyrën, pozitën) e vet të njohur.

165

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ

We ‘inna lenehnu es-saffune

Edhe ne (engjëjt) jemi të rreshtuar (në adhurim),

166

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ

We ‘inna lenehnul-musebbihune

Dhe ne jemi që i bëjmë tesbih (mohojmë se Ai ka të meta).

167

وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ

We ‘in kanu lejekulune

Po edhe pse ata ishin që thoshin: