37. Safat · ajete 162–170

مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ

Ma ‘entum ‘alejhi bifatinine

Nuk mund ta vini në sprovë askë ndaj Atij (besimit në Zotin),

إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ

‘Illa men huwe salil-xhehimi

Përveç atij që është i gjykuar për xhehennem.

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٞ مَّعۡلُومٞ

We ma minna ‘illa lehu mekamun ma’lumun

E, nuk ka prej nesh (grupit të engjëjve) që nuk e ka vendin (detyrën, pozitën) e vet të njohur.

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ

We ‘inna lenehnu es-saffune

Edhe ne (engjëjt) jemi të rreshtuar (në adhurim),

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ

We ‘inna lenehnul-musebbihune

Dhe ne jemi që i bëjmë tesbih (mohojmë se Ai ka të meta).

وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ

We ‘in kanu lejekulune

Po edhe pse ata ishin që thoshin:

لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرٗا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ

Lew ‘enne ‘indena dhikræn minel-’ewweline

Sikur të gjendej tek ne ndonjë libër nga të parët,

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

Lekunna ‘ibadel-lahil-muhlesine

Ne do të ishim robër të All-llahut, të sinqertë.

فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ

Fekeferu bihi fesewfe ja’lemune

Po (kur u erdhi libri), ata e mohuan atë (Kur'anin), e më vonë do të kuptojnë.