37. Safat · ajete 177–180

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ

Fe’idha nezele bisahetihim fesa’e sebahul-mundherine

E kur të vjen ai (dënimi) në territorin e tyre, mëngjes i shëmtuar do të jetë për ata që u ishte tërhequr vërejtja.

وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٖ

We tewelle ‘anhum hetta hinin

E ti largohu për një kohë prej tyre,

وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ

We ‘ebsir fesewfe jubsirune

Dhe ti vështroi se edhe ata më vonë do të shohin.

سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

Subhane rabbike rabbil-’izzeti ‘amma jesifune

I pastër e i lartë është Zoti yt, Zoti i gjithfuqishëm nga ajo që ata i përshkruajnë.