37. Safat · ajete 25–31

مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ

Ma lekum la tenaserune

Çka keni që nuk ndihmoni njëri-tjetrin?*

بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ

Bel humul-jewme musteslimune

E ata sot janë dorëzuar në tërësi.

وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ

We ‘ekbele ba’duhum ‘ala ba’din jetesa’elune

E kthehen e ia hedhin përgjegjësinë njëri-tjetrit.

قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ

Kalu ‘innekum kuntum te’tunena ‘anil-jemini

"(Të shtypurit) u thonë (atyre të parëve): "Ju ishit që na vinit neve nga ana e djathtë (na pengonit prej të vërtetës).

قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ

Kalu bel lem tekunu mu’uminine

Ata (paria) u thonë: "Jo, ju vetë nuk ishit besimtarë."

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمٗا طَٰغِينَ

We ma kane lena ‘alejkum min sultanin bel kuntum kawmæn tagine

Ne nuk kemi pasur ndonjë pushtet ndaj jush, por ju vetë ishit që nuk respektuat (porositë e Zotit).

فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ

Fehekka ‘alejna kawlu rabbina ‘inna ledha’ikune

E, ajo thënia (premtimi) e Zotit tonë u vërtetua kundër nesh, e s'ka dyshim se ne po e shijojmë (dënimin).