37. Safat · ajete 44–48

عَلَىٰ سُرُرٖ مُّتَقَٰبِلِينَ

‘Ala sururin mutekabiline

Të mbështetur në kolltukë me fytyrë nga njëri-tjetri,

يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسٖ مِّن مَّعِينِۭ

Jutafu ‘alejhim bike’sin min ma’inin

Atyre u bëhet shërbim me gota (me verë) nga burimi,

بَيۡضَآءَ لَذَّةٖ لِّلشَّٰرِبِينَ

Bejda’e ledhdhetin lilshsharibine

E bardhë (vera), që ka shije për ata që e pinë,

لَا فِيهَا غَوۡلٞ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ

La fiha gawlun we la hum ‘anha junzefune

Prej asaj nuk ka dhembje koke, e as që ata do të dehen nga ajo,

وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينٞ

We ‘indehum kasiratut-terfi ‘inun

E pranë tyre janë (hyritë) symëdhatë me shikim të përulur,