37. Safat · ajete 91–105

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ

Feraga ‘ila ‘alihetihim fekale ‘ela te’kulune

Ai u drejtua kah zotat e tyre dhe u tha: "A nuk po hani ju?"

مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ

Ma lekum la tentikune

Çka keni pra, që nuk po flitni?

فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ

Feraga ‘alejhim derbæn bil-jemini

Iu afrua atyre ngadalë, duke u mëshuar me të djathtën (me fuqi).

فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ

Fe’ekbelu ‘ilejhi jeziffune

Ata (populli) iu afruan atij me të shpejtë (sigurisht e qortuan).

قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ

Kale ‘eta’budune ma tenhitune

Ai (Ibrahimi) tha: "A adhuroni atë që vetë e keni gdhendur?"

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ

Wel-lahu halekakum we ma ta’melune

E All-llahu ju krijoi juve edhe atë që e punoni.

قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنٗا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ

Kalu ebnu lehu bunjanæn fe’elkuhu fil-xhehimi

Ata thanë: "Ndërtojani atij një vend dhe hidheni atë në zjarr!"

فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدٗا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ

Fe’eradu bihi kejdæn fexhe’alnahumul-’esfeline

"Ata i menduan atij një kurth, kurse Ne i mposhtëm ata të nënçmuar".

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

We kale ‘inni dhahibun ‘ila rabbi sejehdini

Ai tha: "Unë po shkoj aty ku më urdhëroi Zoti im, e Ai më udhëzon!"

رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

Rebbi heb li mine es-salihine

Zoti im, më dhuro mua (një fëmijë) prej të mirëve!

فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٖ

Febeshshernahu bigulamin helimin

Ne e gëzuam atë me një djalë që do të jetë i butë (i sjellshëm).

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ

Felemma belega me’ahu es-sa’je kale ja bunejje ‘inni ‘era fil-menami ‘enni ‘edhbehuke fandhur madha tera kale ja ‘ebeti ef’al ma tu’umeru setexhiduni ‘in sha’el-lahu mine es-sabirine

Dhe kur arriti ai (djali) që së bashku me të (me Ibrahimin) të angazhohet në punë, ai (Ibrahimi) tha: "O djali im, unë kam parë (jam urdhëruar) në ëndërr të të pres ty. Shiko pra, çka mendon ti?" Ai tha: "O babai im, punoje atë që urdhërohesh, e ti do të më gjesh mua, nëse do All-llahu, prej të durueshmëve!"

فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ

Felemma ‘eslema we tellehu lilxhebini

E kur ata të dy iu dorëzuan urdhrit të Zotit dhe e përmbysi atë në fytyrë (në ballë).

وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ

We nadejnahu ‘en ja ‘ibrahimu

Ne e thirrëm atë: "O Ibrahim!"

قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Kad seddekte er-ru’uja ‘inna kedhalike nexhzil-muhsinine

Ti tashmë e zbatove ëndrrën! Ne kështu i shpërblejmë të mirët!