51. Dharijat · ajete 24–30

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ

Hel ‘etake hedithu dejfi ‘ibrahimel-mukremine

A ke arritur të dëgjosh ti për rrëfimin e musafirëve të ndershëm të Ibrahimit?

إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمٗاۖ قَالَ سَلَٰمٞ قَوۡمٞ مُّنكَرُونَ

‘Idh dehalu ‘alejhi fekalu selamæn kale selamun kawmun munkerune

Kur patën hyrë te Ai dhe thanë: "Të përshendesim me paqë!" Ai tha: "Qofshi gjithnjë të përshëndetur me paqë!" (E me vete tha): "Njerëz të panjohur!"

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلٖ سَمِينٖ

Feraga ‘ila ‘ehlihi fexha’e bi’ixhlin seminin

Dhe ai pa u vërejtur shkoi te familja e vet dhe solli një viç të majmë të pjekur.

فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيۡهِمۡ قَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ

Fekarrebehu ‘ilejhim kale ‘ela te’kulune

Atë ua afroi atyre e tha: "Përse nuk po hani?"

فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةٗۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٖ

Fe’ewxhese minhum hifeten kalu la tehaf we beshsheruhu bigulamin ‘alimin

Dhe ndjeu njëfarë frike prej tyre, po ata thanë: "Mos ki frikë!" Mandej i dhanë myzhde për një djalë të dijshëm.

فَأَقۡبَلَتِ ٱمۡرَأَتُهُۥ فِي صَرَّةٖ فَصَكَّتۡ وَجۡهَهَا وَقَالَتۡ عَجُوزٌ عَقِيمٞ

Fe’ekbeleti emre’etuhu fi serretin fesekket wexhheha we kalet ‘axhuzun ‘akimun

E gruaja e tij nisi të bërtasë e i ra shuplakë fytyrës së vet e tha: "Unë jam një plakë që nuk lind!"

قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ

Kalu kedhaliki kale rebbuki ‘innehu huwel-hekimul-’alimu

Ata (engjëjt) thanë: "Kështu ka thënë Zoti yt, e Ai është i urti, i gjithdijshmi".