يُؤۡفَكُ عَنۡهُ مَنۡ أُفِكَ
Ju’ufeku ‘anhu men ‘ufike
Nga ai (besimi) zbrapset ai që ishte zbrapsur.
51. Dharijat · ajete 9–23
سورة الذارياتقُتِلَ ٱلۡخَرَّٰصُونَ
Kutilel-harrasune
Mallkuar qofshin gënjeshtarët!
ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي غَمۡرَةٖ سَاهُونَ
el-Ledhine hum fi gamretin sahune
Ata të cilët janë gafilë në injorancë (në verbëri, në padituri).
يَسۡـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلدِّينِ
Jes’elune ‘ejjane jewmu ed-dini
E pyesin: "Kur është dita e gjykimit?"
يَوۡمَ هُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ يُفۡتَنُونَ
Jewme hum ‘ala en-nari juftenune
Dita kur ata digjen në zjarr.
ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ
Dhuku fitnetekum hadhal-ledhi kuntum bihi testa’xhilune
Përjetojeni dënimin tuaj, ky është ai që kërkonit t'ju shpejtohet.
إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٍ
‘Innel-muttekine fi xhennatin we ‘ujunin
Të devotshmit janë në kopshte e burime.
ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُحۡسِنِينَ
‘Ahidhine ma ‘atahum rebbuhum ‘innehum kanu kable dhalike muhsinine
Të kënaqur se kanë shtënë në dorë atë që u dha Zoti i tyre, ata edhe më parë (në Dunja) ishin mirëbërës.
كَانُواْ قَلِيلٗا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ
Kanu kalilæn minel-lejli ma jehxha’une
Ata qenë të cilët pak flinin natën.
وَبِٱلۡأَسۡحَارِ هُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ
We bil-’eshari hum jestegfirune
Dhe në syfyr (kah mbarimi i natës) ata kërkonin falje për mëkatet.
وَفِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ
We fi ‘emwalihim hekkun lilssa’ili wel-mehrumi
Dhe në pasurinë e tyre kishin përcaktuar të drejtë për lypësin dhe për të ngratin (që ka nevojë por nuk lyp).
وَفِي ٱلۡأَرۡضِ ءَايَٰتٞ لِّلۡمُوقِنِينَ
We fil-’erdi ‘ajatun lilmukinine
Edhe në tokë ka argumente për ata të bindurit.
وَفِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ
We fi ‘enfusikum ‘efela tubsirune
Po edhe në veten tuaj. A nuk jeni kah e shihni?
وَفِي ٱلسَّمَآءِ رِزۡقُكُمۡ وَمَا تُوعَدُونَ
We fi es-sema’i rizkukum we ma tu’adune
E në qiell është furnizimi juaj dhe ajo që ju premtohet.
فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِنَّهُۥ لَحَقّٞ مِّثۡلَ مَآ أَنَّكُمۡ تَنطِقُونَ
Fewerebbi es-sema’i wel-’erdi ‘innehu lehekkun mithle ma ‘ennekum tentikune
Pasha Zotin e qiellit e të tokës, kjo është një e vërtetë, ashtu siç është e vërtetë se ju flisni.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Zoti xh. sh. betohet në erërat, që sipas urdhrit të Tij fryjnë dhe ngrejnë pluhur dhe tubojnë retë, të cilat bartin peshë të rëndë uji të shiut dhe me ndihmën e të cilave lundrojnë anijet. Betohet në engjëjt që përcaktojnë çështjet e shiut, të furnizimit etj. Secili melek është i caktuar për një çështje: Xhibrili është për shpalljen të pejgamberëve, Mikaili për furnizimin me shira, Israfili kujdestar që i fryn Surit, Azraili që i merr shpirtrat. Të gjitha këto dokumentojnë për fuqinë e Zotit, i cili do të tubojë njerëzit në Ditën e Gjykimit. Qielli plot rrugë ka si qëllim të tregojë qarkullimin e yjeve nëpër rrugët e veta. Fjalët e idhujtarëve rreth Muhamedit a.s. ishin kontradiktore, sepse disa i thonin poet, disa magjistar, e disa të tjerë e pandehnin të çmendur, e të gjithë janë të shkatërruar, sepse trillonin gënjeshtra. Ata ishin shumë të humbur, e në shenjë talljeje pyesnin, kur është Dita e Gjykimit, e atë ditë ata janë në zjarr. Për xhenetlinjtë përmenden tri virtyte të tyre: natën faleshin e flinin pak, në kohën e syfyrit lusnin Zotin t’ua falë mëkatet dhe nga vulheti dhe bujaria e vet iu jepnin ndihmë të varfërve e nevojtarëve. Prej qiellit vijnë elementet e furnizimit për jetë siç është shiu, e edhe thevabi dhe adhabi, premtimi dhe kërcënimi.
