54. Kamer · ajete 25–33

سورة الـقمـر
25

أَءُلۡقِيَ ٱلذِّكۡرُ عَلَيۡهِ مِنۢ بَيۡنِنَا بَلۡ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٞ

‘E’uulkije edh-dhikru ‘alejhi min bejnina bel huwe kedhdhabun ‘eshirun

A, atij nga mesi jonë iu dha shpallja? Jo, por ai është një gënjeshtar mendjemadh.

26

سَيَعۡلَمُونَ غَدٗا مَّنِ ٱلۡكَذَّابُ ٱلۡأَشِرُ

Seja’lemune gadæn menil-kedhdhabul-’eshiru

Mirëpo ata nesër do të kuptojnë se kush është gënjeshtari, mendjemadhi!

27

إِنَّا مُرۡسِلُواْ ٱلنَّاقَةِ فِتۡنَةٗ لَّهُمۡ فَٱرۡتَقِبۡهُمۡ وَٱصۡطَبِرۡ

‘Inna mursilu en-nakati fitneten lehum fartekibhum we estebir

Ne atyre do t'ua dërgojmë deven si sprovë e ti vetëm vështro dhe bën durim.

28

وَنَبِّئۡهُمۡ أَنَّ ٱلۡمَآءَ قِسۡمَةُۢ بَيۡنَهُمۡۖ كُلُّ شِرۡبٖ مُّحۡتَضَرٞ

We nebbi’hum ‘ennel-ma’e kismetun bejnehum kullu shirbin muhtederun

Dhe lajmëroi ata se uji është i ndarë për ta veç e veç, secili do të paraqitet për të pirë ujë në rendin e vet.

29

فَنَادَوۡاْ صَاحِبَهُمۡ فَتَعَاطَىٰ فَعَقَرَ

Fenadew sahibehum feta’ata fe’akare

Po ata e ftuan shokun e vet, e ai mori dhe e theri atë.

30

فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ

Fekejfe kane ‘adhabi we nudhuri

E çfarë ishte ndëshkimi Im dhe kërcënimi Im?

31

إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ فَكَانُواْ كَهَشِيمِ ٱلۡمُحۡتَظِرِ

‘Inna ‘erselna ‘alejhim sejheten wahideten fekanu keheshimil-muhtedhiri

Ne lëshuam kundër tyre një ushtimë, e ata u bënë si shtrojë vathi. (Mbeturinë e ushqimit të kafshëve që u shtrohet).

32

وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ

We lekad jessernal-kur’ane lildhdhikri fehel min muddekirin

Ne Kur'anin e bëmë të lehtë për këshillë, po a ka ndokush që merr mësim?*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Afrimi i momentit të shkatërrimit të kësaj bote është i kuptueshëm nga fakti, se Muhamedi a.s. është i Dërguari i fundit, por distanca ndërmjet ardhjes së tij dhe momentit është aq sa e di Zoti, e askush tjetër. Për ndarjen e hënës më dysh, si mrekulli e Pejgamberit vërteton shumica dërmuese e komentatorëve, vërtetojnë edhe shumë hadithe të vërteta, që u shënuan nga muhadithinët, në mesin e të cilëve edhe përmbledhësit më të njohur e më autoritativë, Buhariu e Muslimi. Pas fakteve të tilla nuk mbetet vend për ndonjë shqyrtim ndonëse sipas disave fjala është për Ditën e Kijametit, kur do të copëtohen të gjithë trupat qiellorë, pra edhe hëna. Jobesimtarët kurejshitë nuk i besuan fakteve, por ata shkuan pas dëshirave të veta, por është normale që çdo send e gjen vendin e vet, e vërteta te njerëzit e mirë, kurse e shtrembëra te të këqijtë. Kurani është dituri e këshillë e përsosur, por arrogantëve nuk iu bën dobi, të cilët kur thërret lsrafili për ringjallje, do të dalin prej varreve si karkalecat, që nuk kanë ndonjë orientim të caktuar në qarkullimin e vet, e ajo është ditë e vështirë për mohuesit. Populli i Nuhut përveç që e quajti gënjeshtar, ai edhe iu kërcënua, prandaj u dënua me vërshim, populli i Adit u zhduk nga një erë e fortë dhe e ftohtë, që frynte nga ana e perëndimit, ndërsa të Themudit, që e theri devenë që ishte mrekulli e Salihut u zhduk me një krismë rrufeje. atyre, pra përjetoni ndëshkimin Tim dhe qortimet e Mia!
33

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطِۭ بِٱلنُّذُرِ

Kedhdhebet kawmu lutin bin-nudhuri

Populli i Lutit i përgënjeshtroi vërejtjet e pejgamberit të vet.