68. Kalem · ajete 11–14

هَمَّازٖ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمٖ

Hemmazin meshsha’in binemimin

Që është përgojues e ban fjalën ndër njerëz.

مَّنَّاعٖ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ

Menna’in lilhajri mu’tedin ‘ethimin

Shumë koprrac ndaj rrugës së mbarë, i pafrenueshëm, mëkatar,

عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ

‘Utullin ba’de dhalike zenimin

Që është shumë i vrazhdë, më në fund edhe kopil (nuk i dihet baba).

أَن كَانَ ذَا مَالٖ وَبَنِينَ

‘En kane dha malin we benine

(mos e respekto) Vetëm pse ka pasuri e djem!