71. Nuh · ajete 1–3

إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦٓ أَنۡ أَنذِرۡ قَوۡمَكَ مِن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ

‘Inna ‘erselna nuhæn ‘ila kawmihi ‘en ‘endhir kawmeke min kabli ‘en je’tijehum ‘adhabun ‘elimun

Ne e dërguam Nuhun te populli i vet (dhe i thamë): "Tërhiqja vërejtjen popullit tënd para se ata t'i godasë dënimi i rëndë!"

قَالَ يَٰقَوۡمِ إِنِّي لَكُمۡ نَذِيرٞ مُّبِينٌ

Kale ja kawmi ‘inni lekum nedhirun mubinun

Ai tha: "O populli im, unë jam i dërguar te ju, jam i qartë".

أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ

‘Eni a’budu Ellahe we ettekuhu we ‘eti’uni

Adhurojeni All-llahun, kini frikë prej Tij dhe mua më dëgjoni.