71. Nuh · ajete 1–4

إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦٓ أَنۡ أَنذِرۡ قَوۡمَكَ مِن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ

‘Inna ‘erselna nuhæn ‘ila kawmihi ‘en ‘endhir kawmeke min kabli ‘en je’tijehum ‘adhabun ‘elimun

Ne e dërguam Nuhun te populli i vet (dhe i thamë): "Tërhiqja vërejtjen popullit tënd para se ata t'i godasë dënimi i rëndë!"

قَالَ يَٰقَوۡمِ إِنِّي لَكُمۡ نَذِيرٞ مُّبِينٌ

Kale ja kawmi ‘inni lekum nedhirun mubinun

Ai tha: "O populli im, unë jam i dërguar te ju, jam i qartë".

أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ

‘Eni a’budu Ellahe we ettekuhu we ‘eti’uni

Adhurojeni All-llahun, kini frikë prej Tij dhe mua më dëgjoni.

يَغۡفِرۡ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمۡ وَيُؤَخِّرۡكُمۡ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمًّىۚ إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُۚ لَوۡ كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ

Jegfir lekum min dhunubikum we ju’uehhirkum ‘ila ‘exhelin musemmen ‘inne ‘exhelel-lahi ‘idha xha’e la ju’uehharu lew kuntum ta’lemune

"Ai u falë juve nga mëkatet tuaja dhe ua vazhdon jetën deri në një afat të caktuar (pa u dënuar), e kur të vijë afati i caktuar prej All-llahut, ai nuk shtyhet për më vonë, nëse jeni që e dini".