71. Nuh · ajete 15–28

أَلَمۡ تَرَوۡاْ كَيۡفَ خَلَقَ ٱللَّهُ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖ طِبَاقٗا

‘Elem terew kejfe halekal-lahu seb’a semawatin tibakæn

A nuk e keni parë se si All-llahu krijoi shtatë palë qiej (në kate).

وَجَعَلَ ٱلۡقَمَرَ فِيهِنَّ نُورٗا وَجَعَلَ ٱلشَّمۡسَ سِرَاجٗا

We xhe’alel-kamere fihinne nuræn we xhe’ale esh-shemse siraxhæn

Dhe në ta hënën e bëri dritë, diellin e bëri ndriçues.

وَٱللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ نَبَاتٗا

Wel-lahu ‘enbetekum minel-’erdi nebatæn

Dhe All-llahu u shpiku juve prej tokës si bimë.

ثُمَّ يُعِيدُكُمۡ فِيهَا وَيُخۡرِجُكُمۡ إِخۡرَاجٗا

Thumme ju’idukum fiha we juhrixhukum ‘ihraxhæn

Pastaj ju kthen në të, pa dyshim ju nxjerr sërish.

وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ بِسَاطٗا

Wel-lahu xhe’ale lekumul-’erde bisatæn

All-llahu juve ua bëri tokën të sheshtë.

لِّتَسۡلُكُواْ مِنۡهَا سُبُلٗا فِجَاجٗا

Litesluku minha subulæn fixhaxhæn

"Që nëpër të të ecni rrugëve të gjera".

قَالَ نُوحٞ رَّبِّ إِنَّهُمۡ عَصَوۡنِي وَٱتَّبَعُواْ مَن لَّمۡ يَزِدۡهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارٗا

Kale nuhun rabbi ‘innehum ‘asewni we etteba’u men lem jezid/hu maluhu we weleduhu ‘illa hasaræn

Nuhu tha: "Zoti im, ata më kundërshtuan, ata shkuan pas atyre (pasanikëve), të cilëve pasuria dhe fëmijët e tyre vetëm ua shtuan dëshpërimin".

وَمَكَرُواْ مَكۡرٗا كُبَّارٗا

We mekeru mekræn kubbaræn

"Dhe ata (pasanikët) u kurdisën atyre kurthe shumë të mëdha".

وَقَالُواْ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمۡ وَلَا تَذَرُنَّ وَدّٗا وَلَا سُوَاعٗا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسۡرٗا

We kalu la tedherunne ‘alihetekum we la tedherunne weddæn we la suwa’æn we la jeguthe we ja’uka we nesræn

Dhe u thanë: Mos braktisni zotat tuaj kurrsesi, mos braktisni Vedda-në, as Suvva-në, e as Jeguth-in, Jeukë-n e Nesre-n.

وَقَدۡ أَضَلُّواْ كَثِيرٗاۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا ضَلَٰلٗا

We kad ‘edellu kethiræn we la tezidi edh-dhalimine ‘illa delalæn

Dhe ata i bënë të humbur shumë sish, e Ti zullumqarëve mos u jep tjetër, por vetëm humbje.

مِّمَّا خَطِيٓـَٰٔتِهِمۡ أُغۡرِقُواْ فَأُدۡخِلُواْ نَارٗا فَلَمۡ يَجِدُواْ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَنصَارٗا

Mimma hati’atihim ‘ugriku fe’udhilu naræn felem jexhidu lehum min duni Ellahi ‘ensaræn

Për shkak të mëkateve të tyre ata u përmbytën dhe menjëherë u futën në zjarr dhe ata, përveç All-llahut, nuk gjetën ndihmëtarë.

وَقَالَ نُوحٞ رَّبِّ لَا تَذَرۡ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ دَيَّارًا

We kale nuhun rabbi la tedher ‘alel-’erdi minel-kafirine dejjaræn

E Nuhu tha: "O Zoti im, mos lë mbi tokë asnjë nga jobesimtarët!"

إِنَّكَ إِن تَذَرۡهُمۡ يُضِلُّواْ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓاْ إِلَّا فَاجِرٗا كَفَّارٗا

‘Inneke ‘in tedherhum judillu ‘ibadeke we la jelidu ‘illa faxhiræn keffaræn

Sepse, nëse Ti i lë ata, robërit Tu do t'i humbin dhe prej tyre nuk lind tjetër, vetëm të prishur e jobesimtarë.

رَّبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيۡتِيَ مُؤۡمِنٗا وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا

Rebbi egfir li we liwalidejje we limen dehale bejtije mu’uminæn we lilmu’uminine wel-mu’uminati we la tezidi edh-dhalimine ‘illa tebaræn

"Zoti im, më falë mua dhe prindërit e mi, dhe ata që hynë në shtëpinë time, duke qenë besimtarë, edhe besimtarët e besimtaret, ndërsa jobesimtarëve mos u shto tjetër, vetëm dëshpërim".