87. Ala · ajete 13–17

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ

Thumme la jemutu fiha we la jehja

Dhe aty as nuk do të vdesë, as nuk do të jetojë.

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ

Kad ‘eflehe men tezekka

Ka shpëtuar ai që është pastruar.

وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ

We dhekere esme rabbihi fesella

Që e përkujton madhërinë e Zotit të vet dhe falet.

بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

Bel tu’uthirunel-hejæte ed-dunja

Po ju po i jepni përparësi jetës së kësaj bote,

وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓ

Wel-’ahiretu hajrun we ‘ebka

E dihet se jeta e botës tjetër është më e dobishme dhe e përjetshme.