فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا
Fewesetne bihi xhem’æn
Dhe ashtu hidhen në mesin e grumbullit (të armikut).
100. Adijat · ajete 5–11
سورة الـعادياتإِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ
‘Innel-’insane lirebbihi lekenudun
Vërtet, njeriu është përbuzës ndaj Zotit të vet.
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ
We ‘innehu ‘ala dhalike leshehidun
Edhe vetë është dëshmues i asaj (përbuzjeje).
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ
We ‘innehu lihubbil-hajri leshedidun
Dhe ai është që shumë e do pasurinë.
۞ أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ
‘Efela ja’lemu ‘idha bu’thire ma fil-kuburi
A nuk e di ai se kur të nxirret çka është në varreza?
وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ
We hussile ma fi es-suduri
Dhe të tubohet (të dalë në shesh) ajo që ishte në gjoksa.
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ
‘Inne rebbehum bihim jewme’idhin lehabirun
E atë ditë, pa dyshim Zoti i tyre është i njohur hollësisht për punën e tyre!*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Lartmadhëria e tij betohet në luftëtarët muslimanë, të cilët me kuajt e tyre të shpejtë luftonin kundër armikut, dhe kur thundrat e tyre shkelin nëpër gurë, nxjerrin xixa zjarri, që atë vërsulje kundër armikut ata e bëjnë herët në agim dhe me shpejtësi hidhen mbi grumbullin e armikut. Kjo është lavdatë e mirënjohje nga i madhi Zot. Idhujtarët nuk ndoqën rrugën e Zotit, përbuzën të mirën që ua dha, duke ua dërguar Pejgamberin nga gjiri i tyre, e ata vetë do të jenë dëshmues të asaj përbuzjeje. Ata janë
