15. Hixhr · ajete 67–76

وَجَآءَ أَهۡلُ ٱلۡمَدِينَةِ يَسۡتَبۡشِرُونَ

We xha’e ‘ehlul-medineti jestebshirune

E banuesit e qytetit (Sadum) erdhën të gëzuar duke i lajmëruar njëri-tjetrit.

قَالَ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ ضَيۡفِي فَلَا تَفۡضَحُونِ

Kale ‘inne ha’uula’ dejfi fela tefdehuni

Tha: (Luti): "Këta janë musafirët e mi, e mos më turpëroni mua,"

وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلَا تُخۡزُونِ

We etteku Ellahe we la tuhzuni

Edhe kini frikë All-llahun e mos më nënçmoni!

قَالُوٓاْ أَوَلَمۡ نَنۡهَكَ عَنِ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Kalu ‘ewelem nenheke ‘anil-’alemine

Ata thanë: "A nuk të kemi ndaluar që të mos na përzihesh në njerëzit (që ne i mësyjmë)?"

قَالَ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِيٓ إِن كُنتُمۡ فَٰعِلِينَ

Kale ha’uula’ benati ‘in kuntum fa’iline

Ai (Luti) tha: "Ja, këto (gratë) bijat e mia, nëse do të bëni (martohuni me to)!"

لَعَمۡرُكَ إِنَّهُمۡ لَفِي سَكۡرَتِهِمۡ يَعۡمَهُونَ

Le’amruke ‘innehum lefi sekretihim ja’mehune

Pasha jetën tënde (Muhammed), s'ka dyshim se ata (populli i Lutit) ishin të humbur në dehjen e tyre.

فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ مُشۡرِقِينَ

Fe’ehadhet/humu es-sejhetu mushrikine

E në kohën e lindjes (së diellit) ata i përfshiu ushtima e tmerrshme.

فَجَعَلۡنَا عَٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةٗ مِّن سِجِّيلٍ

Fexhe’alna ‘alijeha safileha we ‘emterna ‘alejhim hixhareten min sixhxhilin

Dhe duke e përmbysur anën e lartë të qytetit poshtë, Ne e përmbysëm dhe lëshuam mbi ta shi (të dheut të pjekur në xhehennem) si gurë.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّلۡمُتَوَسِّمِينَ

‘Inne fi dhalike le’ajatin lilmutewessimine

Në atë (ngjarje), vërtet ka argumente për ata që mendojnë.

وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٖ مُّقِيمٍ

We ‘inneha lebisebilin mukimin

Dhe se ato (vendbanime të shkatërruara) ende janë të dukshme pranë rrugës.