وَجَآءَ أَهۡلُ ٱلۡمَدِينَةِ يَسۡتَبۡشِرُونَ
We xha’e ‘ehlul-medineti jestebshirune
E banuesit e qytetit (Sadum) erdhën të gëzuar duke i lajmëruar njëri-tjetrit.
15. Hixhr · ajete 67–77
سورة الحجرقَالَ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ ضَيۡفِي فَلَا تَفۡضَحُونِ
Kale ‘inne ha’uula’ dejfi fela tefdehuni
Tha: (Luti): "Këta janë musafirët e mi, e mos më turpëroni mua,"
وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلَا تُخۡزُونِ
We etteku Ellahe we la tuhzuni
Edhe kini frikë All-llahun e mos më nënçmoni!
قَالُوٓاْ أَوَلَمۡ نَنۡهَكَ عَنِ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Kalu ‘ewelem nenheke ‘anil-’alemine
Ata thanë: "A nuk të kemi ndaluar që të mos na përzihesh në njerëzit (që ne i mësyjmë)?"
قَالَ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِيٓ إِن كُنتُمۡ فَٰعِلِينَ
Kale ha’uula’ benati ‘in kuntum fa’iline
Ai (Luti) tha: "Ja, këto (gratë) bijat e mia, nëse do të bëni (martohuni me to)!"
لَعَمۡرُكَ إِنَّهُمۡ لَفِي سَكۡرَتِهِمۡ يَعۡمَهُونَ
Le’amruke ‘innehum lefi sekretihim ja’mehune
Pasha jetën tënde (Muhammed), s'ka dyshim se ata (populli i Lutit) ishin të humbur në dehjen e tyre.
فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ مُشۡرِقِينَ
Fe’ehadhet/humu es-sejhetu mushrikine
E në kohën e lindjes (së diellit) ata i përfshiu ushtima e tmerrshme.
فَجَعَلۡنَا عَٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةٗ مِّن سِجِّيلٍ
Fexhe’alna ‘alijeha safileha we ‘emterna ‘alejhim hixhareten min sixhxhilin
Dhe duke e përmbysur anën e lartë të qytetit poshtë, Ne e përmbysëm dhe lëshuam mbi ta shi (të dheut të pjekur në xhehennem) si gurë.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّلۡمُتَوَسِّمِينَ
‘Inne fi dhalike le’ajatin lilmutewessimine
Në atë (ngjarje), vërtet ka argumente për ata që mendojnë.
وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٖ مُّقِيمٍ
We ‘inneha lebisebilin mukimin
Dhe se ato (vendbanime të shkatërruara) ende janë të dukshme pranë rrugës.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ
‘Inne fi dhalike le’ajeten lilmu’uminine
Për ata që besojnë, ka fakte në të.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Pas përshkrimit të gjendjes së mëkatarëve e zullumqarëve në xhehenem, në këto ajete përshkruhet gjendja e fatbardhëve në xhenete plot burime e kënaqësi të tjera, e të pastruar prej veseve si: smirës, zilisë, ironisë etj., ata jetojnë pa brenga si vëllezër të dashur mes tyre. Përveç asaj, se ata nuk kanë përse të mundohen e të lodhen, nuk kanë as frikë se do të dalin prej aty, ose do të vdesin aty janë përjetë. Populli i Lutit ishte një ndër popujt më të shëmtuar në sjellje. Kishin sjellje të vrazhdë e shtazarake. Thuhet se Luti u largua vetëm me dy bijat e veta, ndërsa të gjithë të tjerët u shkatërruan. Luti u urdhërua të ecë pas bijave, që ato të mos frikësohen prej ndonjë sulmi. U urdhëruan të shkojnë drejt Shamit e në vendin ku ishte Ibrahimi a.s.
