تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ
te-Ellahi ‘in kunna lefi delalin mubinin
"Pasha All-llahun, njëmend ne kemi qenë krejtësisht të humbur",
26. Shuara · ajete 97–106
سورة الشعراءإِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
‘Idh nusewwikum birebbil-’alemine
Kur juve (idhuj) u kemi barazuar me Zotin e botëve.
وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ
We ma ‘edellena ‘illal-muxhrimune
Neve nuk na humbi kush tjetër vetëm se kriminelët (prijësit).
فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ
Fema lena min shafi’ine
E tash për ne nuk ka ndonjë ndihmës (ndërmjetësues).
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٖ
We la sedikin hemimin
Nuk ka as ndonjë mik të sinqertë.
فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةٗ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Felew ‘enne lena kerreten fenekune minel-mu’uminine
E sikur të mund të kthehemi (në Dunja) edhe një herë, do të bëheshim besimtarë.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
‘Inne fi dhalike le’ajeten we ma kane ‘ektheruhum mu’uminine
Në këtë (që u përmend) ka argumente të bindshme, po shumica e tyre nuk besuan.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
We ‘inne rebbeke lehuwel-’azizu er-Rehimu
Është e vërtetë se Zoti yt është i gjithëfuqishëm i mëshirshëm.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Në fillim të kësaj sureje u përmend brengosja e Muhamedit a.s. për popullin e vet, i cili nuk besonte, u përmend edhe sprova e Musait, që të njoftohej Muhamedi me problemet me të cilat u ballafaquan edhe pejgamberët e tjerë para tij, por pikëllimi i Ibrahimit është edhe më i madh, sepse do të duhet ta shohë babain dhe popullin e vet në zjarr, e të mos ketë mundësi tjetër për t’i shpëtuar pos lutjes. Këto dhe tregimet e tjera për pejgamberët kishin si qëllim lehtësimin e brengosjeve të Muhamedit a.s. Përmes lutjes së Ibrahimit drejtuar Zotit xh. sh. shihet sinqeriteti i tij i mbështetur vetëm në Allahun. Edhe pse është njëri prej pejgamberëve të zgjedhur ai me lutje i drejtohet Zotit, që t’ia falë gabimin, ta bashkojë me të mirët dhe ta bëjë përkujtim të pavdekshëm me vepra të mira, të cilat do të shërbejnë si shembull për të tjerët, që do të vijnë pas tij. Shihet respekti i tij ndaj babait të vet, edhe pse ai nuk ishte në rrugën e drejtë. Njeriu duhet t’i përkujtojë këto veti të bukura të Ibrahimit për çfarëdo rasti qoftë dhe të përpiqet të shkojë gjurmëve të tij, pse sikur të mos ishin me një rëndësi shumë të madhe, Zoti nuk do të na i përkujtonte përmes fjalës së vet.
كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Kedhdhebet kawmu nuhinl-murseline
Edhe populli i Nuhut gënjeu të dërguarit.
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
‘Idh kale lehum ‘ehuhum nuhun ‘ela tettekune
Kur vëllai i tyre (nga gjaku), Nuhu u tha: "A nuk jeni kah frikësoheni?"
