وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ
We ‘ennehu ‘ehleke ‘adænl-’ula
Dhe Ai e shkatërroi Adin e lashtë.
53. Nexhm · ajete 50–62
سورة النجموَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ
We themude fema ‘ebka
Edhe Themudin, që prej tyre nuk mbeti më.
وَقَوۡمَ نُوحٖ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ
We kawme nuhin min kablu ‘innehum kanu hum ‘edhleme we ‘etga
Edhe popullin e Nuhut më herët, vërtet ata ishin edhe më zullumqarë dhe më renegatë.
وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ
Wel-mu’utefikete ‘ehwa
Edhe Mu'tefikën (venbanimin e popullit Lut) e lëshoi prej së larti.
فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ
Fegashshaha ma gashsha
E i përfshiu ata ajo që i përfshiu.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ
Febi’ejji ‘ala’i rabbike tetemara
Pra cilës së mirë të Zotit tënd i ke dyshim?
هَٰذَا نَذِيرٞ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ
Hadha nedhirun mine en-nudhuril-’ula
Ky (Muhammedi) është një qortues i llojit të qortuesve të parë.
أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ
‘Ezifetil-’azifetu
E afërta është afruar (kijameti).
لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ
Lejse leha min duni Ellahi kashifetun
Pos All-llahut nuk ka kush që mund ta largojë atë (ta pengojë)!
أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ
‘Efemin hadhal-hedithi ta’xhebune
A prej këtij ligjërimi (Kur'ani) po çuditeni?
وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ
We tedhekune we la tebkune
E po qeshni dhe nuk po qani?!
وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ
We ‘entum samidune
Madje edhe e zëni në asgjë.
فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩
Fasxhudu lillahi we a’budu
Pra, bini në sexhde për All-llahun dhe adhurojeni!*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Ai që ia ktheu shpinën Fesë Islame ishte Velid ibni Mugire, të cilin e kishte përqeshur një shok idhujtar pse po e lavdëronte Kuranin. E kur i tha, se po i frikësohem azabit të ahiretit,- ai i tha se unë do ta bart mëkatin tënd, nëse më jep pak nga pasuria jote. Ky i dha pak, mandej ia ndërpreu. Ndoshta është fjala se ai, Velidi dha pak për Kuranin kur e lavdëroi, por u tërhoq dhe ndërpreu lavdin. Mund të jetë shkas i zbritjes së këtij ajeti edhe ndonjë rast tjetër. Zoti vërteton, se asnjë njeri nuk mund ta bartë mëkatin e tjetrit, e nëse nuk i besojnë Kuranit, këtë ligj e kanë pasur të shkruar edhe në librin e Musait e të Ibrahimit. Nuk duhet kuptuar se përveç mundit të vet njeriut nuk do t’i takojë ndonjë e mirë nga ndokush tjetër, pse kjo është drejtësi e tjetër është drejtësia, dhe tjetër është mirësia e bujaria. Shpërblimi që i jepet punëtorit përtej sasisë së caktuar për atë punë është bujari, është mirësi, e nuk është ndonjë padrejtësi. Gjithashtu ndonjë e mirë, si lutje, sadaka, hajratë etj. për hir të shpirtit të prindërve, të ndonjë shoku, të ndonjë që të ka mësuar për mbarë, nuk është e huaja për të, që të mund të thuhet se njeriut i takon vetëm
